|
Višegodišnja biljka, za vreme cvetanja 15
cm visoka, a za vreme plodonošenja 30 cm visoka, sa dugačkim,
okruglastim, tanjim rizomom (često se iz slabog busena razvija i veći
broj žiličastih korena). Listovi se razvijaju posle cvetanja, svi
prizemni u toku leta postaju jedri, okruglasti do široko jajasti;
potpuno razvijeni listovi u prečniku do 20 (30) cm široki, pravilno
prstasti, sa 5-12 režnjeva, ovi šiljati i udaljeno plitko nazubljeni, sa
kratkim, debelim crnkastim zubcima, pri osnovi samo do prvih bočnih
nerava usečeni, u početku sa obe strane gusto belo vunasto pustenasto
dlakavi, kasnije brzo ogole. Cvetne glavice pojedinačne, uspravne,
naposletku viseće. Stabljika više, okruglaste, paučinasto vunasto
dlakave, sa ružičastim ili zelenim ljuspastim listićima. Involukrum
zvonast; listići involukruma linearno duguljasti, mnogobrojni, tupi,
± ružičasto prevučeni, pri osnovi opkoljeni ljuspama
stabljike, naposletku nadole oboreni. Cvetna loža šuplja, gola. Cvetovi
zlatnožuti, vrlo retko smeđastooranž. Središnji cvetovi hermafroditni,
cevasti. Obodni cvetovi mnogobrojni, u više redi, usko jezičasti,
jezičci 0,5 mm široki, nešto duži od involukruma. Papus u više redi, od
svilasto sjajnih, dugačkih, jednostavnih dlačica, 3-4 puta duži od
ahenije. Cveta od marta do maja meseca.
Raste pored puteva, po
kamenjarima, oranicama, vinogradima i pored potoka na šljunku. Na
Fruškoj gori je veoma česta.
Naziv roda potiče od
latinske reči tussis = kašalj i uobičajenog nastavka ago
ili možda od agere = terati, jer je biljka uzimana kao lek protiv
kašlja.
 |
