Plodno telo najpre belo, kasnije smeđasto, tikvastog oblika, gore šire, prema dnu uže, produžuje se u debelu dršku, cela je površina pokrivena jako lomljivim bodljama ili stošcima bele boje. Kada sazru spore na vrhu temena, otvori se rupa poput vulkanskog kratera iz koje izlaze zrele spore u obliku prašine. Drška pravilna, u njoj se ne stvaraju spore. Meso (himenijum) najpre belo, zatim žućkasto, smeđe, i na kraju crnkasto, tj. kad su spore već zrele; ukus dobar, miris nenapadan. Spore okruglaste, 3-4 µm. Stanište: Raste u svim šumama od aprila pa do kraja novembra. Upotrebljivost: Jestiva, dok je mlada, odnosno dok je plodište potpuno belo.

(tekst: Romano Božac "Gljive naših krajeva")